Huzur İçinde Yat Kedicik

Önceki blogumda Cuma günü bir yavru kediyle tanıştığımı ve onu ağırladığımı söylemiştim.Ona sahip bulduğumu da söylemiştim.Maalesef kedimiz bugün akşamüstü hayata veda etti.Her şey tam güzel gidiyor derken böyle bi hüzünlü olaya denk gelmek gerçekten derinden etkiledi.O kadar canım acıyor ki sanki bir parçam kopmuş gibi.Diyorsunuzdur şimdi “Daha 1 hafta bile olmamış niye bu kadar abartıyor?”.Kulağa kolay gelse de aslında yaşaması çok zor.Bu kediyle farklı bi bağım vardı. O diğer kedilerden farklıydı benim için. O ilk geldiğinde vahşiydi git gide evcilleşiyordu, evcilleşti de derken bugün okuldan döndüğümde ayağa bile kalkamıyordu.Tam kendini toparlamaya başladığını sandığım halde aslında durumu daha da kötüye gidiyordu. Bu durumu yani hastalığı da veterinere gidene kadar fark etmedim.Meğer bu ufaklığın “FIP” diye bir hastalığı varmış.”FIP” ölümcül bir hastalıktır.Bu hastalığı bir sonraki yazımda detaylı detaylı işliycem.Ama şunu söyleyebilirim ki tedavisi ve aşısı olmayan bir hastalık ve de bulaşıcı.Veterinere gittiğimde ateşi 38,5-39 derece olması gerekirken 32,5 derece idi. İçten içe donuyordu.Veteriner sabaha çıkmayacağını eğer uyutmazsa bir süre daha acı çekerek ölceğini söyledi.Bende daha fazla acı çekmesini istemediğimden uyutulmasını kabul ettim.Ancak benim için çok zordu.Bir de sorun şu ki “FIP” bulaşıcı bir hastalık olduğundan benim evdeki kedime de bulaşmış olabilir.Hastalık var olup olmadığını da 1 ay sonra kan tahliliyle anlaşılıyormuş. Bu 1 ay benim için uzun ve zor geçicek ama sabırlı olmalıyım. Belki de hastalık kapmamış da olabilir. Umarım çıkmaz. Herneyse yavru kedinin ölümünün hala etkisinde olsam da en azından son günlerini huzurlu bir şekilde geçirdiğini sağladığım için bir gram olsa da mutluyum. Ama tabi üzgünlüğüm daha ağır basıyor.Belki de bu olanları hepsinin olcağı varmıştı. Eğer o saatte, o dakikada, o sokaktan, o konteynırın önünden geçmeseydim şuan hayatım daha farklı olurdu.Eğer geçmeseydim, belki bu kadar ağır sorumluluk hissine sahip olamazdım…Rahat için de yat kedicik…Hayatıma 4 günlüğüne bile olsa renk kattın…

En sonki fotoğrafı, dün çekmiştim.

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.